More than a friend มากกว่าคำว่าเพื่อน.. เอกxเบส

M

O

R

E

T

H

AN

A

F

R

I

E

ND

[เอกxเบส] จากคำว่า'เพื่อน' ก็เลื่อนเป็น 'คนสำคัญ'

[ออยxคิว] จากคำว่า'รุ่นน้อง

ก็แปรเปลี่ยนเป็น 'คู่ชีวิต'

(เพราะรักและคิดถึง

เลยแต่งขึ้นเพื่อความสนอง T^T)

AekxBest (เอกเบส)

CR:

https://www.facebook.com/pages/MIGHTYPUNYAPUNCHI/258579700943249?fref=ts

OilxKew(ออยคิว)

CR:

https://www.facebook.com/pages/MIGHTYPUNYAPUNCHI/258579700943249?fref=ts

อารัมภบท

เอกxเบส

ขณะที่ผมกำลังถ่ายทอดสดตัวเองอยู่นั้น 'กรี๊ด!! พะ..พี่เอก!! อร้ายย พี่เบสกับพี่เอก'

จู่ๆผมก็รู้สึกเหมือนตัวเองโดนใครซักคนเดินเข้ามากอด

ก็ในห้องนี้มันมีไม่กี่คนหรอกที่สิงสถิตอยู่ คือผม กับไอเอก ถ้าไม่ใช่มัน

ก็น่าจะเป็นผีอะนะ = = แล้วถ้าผีกอดกูหละว่ะ

"เฮ้ย!! ไอเอก!! มึงมากอดกูทำไมเนี่ย!!"

ผมดับกล้องและดึงสายไมค์ออกทันทีเมื่อคนๆนั้นเป็นไอเอก ก่อนจะหันไปกึ่งถามกึ่งตะโกนใส่มันที่จู่ๆก็เข้ามากอดเอวของผมออกสื่อ!

"กูคิดถึงมึง" ดูมันตอบ -.- ได้ข่าวว่าวันนี้มึงกับกูสิงห้องพักมาเกือบครึ่งวันแล้วนะครับคุณเพื่อน แต่ใบหน้ากูก็เสือกร้อนเนอะ เวร!

"พี่มึงสิไอเอก! มึงเห็นมั้ย! แฟนคลับเค้าคิดไปไกลแล้วเนี่ย!!"

"หึๆ ก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ" ดีพ่อง! ไม่พอมึงยังจะมากัดหูกูอีก เชดด

"-//- สัสเอก! กะ..ก็กูกับมึง เป็นผู้ชาย กูยังไม่อยากโดนฟ้าฝ่าว่ะ"

"ก็เรื่องของฝนฟ้าอากาศไปดิ กูไม่กลัว" ขอให้มัน

ผ่า

ลงมากลางหัวมึงเร็วๆนี้เหอะ!

"มึงเป็นเพื่อนกูนะเอก!" ผมเอาเหตุผลที่น่าจะฟังขึ้นที่สุดมาใช้ ก่อนจะส่งสายตาออดอ้อนใส่มัน มือก็พลางแกะแขนหนาที่เอาแต่โอบเอวผมจนรู้สึกอึดอัด

"แล้วไง? ก็ไม่ได้หมายความว่า เพื่อนจะกินเพื่อนไม่ได้หนิ"

+++++++++++++++++++++

ฟิคนี้เป็นเรื่องราวของสองหนุ่มที่มาพล็อตรักกัน ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง

ซึ่งนั่นเกิดจากความมโนล้วนๆ ไม่ว่าจะเป็นส่วนของบุคลิกและลักษณนิสัย

ของพี่ๆ เพราะฉะนั้น เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่เอาไว้ระลึกความหลัง

แต่เป็นจุดเริ่มต้นที่ไรต์จะแต่งให้มันมีสีสรรค์และมีรสชาติมากกว่าเก่า

สนองความต้องการของตัวเอง เพราะรักและคิดถึง เอกเบส...

รวมทั้งพี่ ออย