บทนำ
10ปีที่แล้ว ณ
อาณาจักร อันไกลโพ้นได้เกิดสงครามที่เรียว่า
“
สงคราม
boil”
หรือสงครามเดือดนั่นเอง พระราชา พระราชินี และพระราชโอรสองค์โตต่างทรงวิตกกังวลกับเรื่องที่เกิดเพราะผู้ที่เป็นศัตรูหาใช่ใครอื่นแต่เป็นท่านลุงของพระราชา
“
อาเนล
!!
เจ้าพาลูกหนีไป
”
พระราชาบอกด้วยเสียงแข็งกร้าว พร้อมใช้ดาบตวัดทหารฝั่งศัตรู
“
แล้วท่านละ ท่านจะให้ข้าทิ้งท่านงั้นหรือ
”
พระราชินีทรงถามด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยดี
“
ท่านแม่ รับพาน้องหนีไปเถอะครับ ลูกจะช่วยท่านพ่อแล้วจะรีบตามไป
”
ลูกชายคนโตนามว่าเบลนด์ได้บอกผู้เป็นแม่ให้พาน้องที่จับมืออยู่ข้างๆท่านแม่
“
ท่านพี่ กับท่านพ่อจะไม่ไปกับเราหรือครับท่านแม่
”
แล้วเสียงใสของลูกชายคนเล็กวัย9ขวบก็ได้ถามผู้เป็นแม่
“
ไปสิท่านพ่อและท่านพี่จะต้องตามเราไปแน่
”
พระราชินีตอบลูกด้วยรอยยิ้มที่สุดแสนจะยิ้มยาก
“
เพราะฉะนั้นเราไปกันก่อนเถอะ
”
เมื่อพูดจบพระราชินีจึงรีบพาองค์ชายตัวน้อยไปที่ประตูกาลเวลาที่อยู้ใจกลางของพระราชวัง แต่ไม่ทันไรก็ได้ยินเสียงของสามีและของลูกชายคนโต
“
อาเนล/ท่านแม่ข้างหลัง
”
ฉึก
พระราชินีที่หันมาก็พบกับทหารที่นำดาบแทงเข้าที่ท้องของตน
“
ท่านแม่
!!
ฮึก
ฮือท่านแม่.....ท่าน...แม่..เป็นอะไร
.....
ท่านพี่ท่านพ่อช่วยท่านแม่ด้วย ฮืออ
”
เด็กน้อยที่เห็นแม่ของตนเองถูกแทงต่อหน้าต่อตาก็รีบเข้ามาหาร่างล้มลงและเลือดที่ค่อยๆไหลออกมาทำให้เด็กน้อยรู้สึกทรมาน
และเมื่อหันไปขอความช่วยเหลือจากผู้เป็นพ่อก็ได้เห็นภาพเช่นเดียวกันร่างเล็กไม่สามารถขยับได้เสียงไม่ออกรู้สึกหมือนหัวใจแทบหยุดเต้นผู้เป็นเห็นทีคงไม่ใหวจึงรีบวิ่งเข้ามาอุ้มน้องและเข้าประตูไป
“
ไม่
!!
ท่านพี่ฮึกก
ท่านแม่และท่านพ่อยังอยู่ที่นั้น ไปช่วยพวกท่านก่อน
”
ร่างเล็กที่โวยวายไม่ยอมไปเพราะยังเห็นผู้เป็นแม่ยังคงมองตามลูกชายด้วยลมหายใจสุดท้ายและได้ขอพรเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่ตานั้นจะหลับลง
“
ขอให้ลูกทั้งสองปลอดภัยอยู่ที่โลกทางโน้นด้วยเถอะ ได้...โปรด
”
เมื่อสิ้นคำอวยพรเปลือกตาก็ได้ปิดลงอย่างสนิท
Guest
