พี่รหัสตัวร้ายกับยัยจอมหื่น

"ฮัลโหลๆๆๆ ห้าโหล หกโหล" ไอ้ตั้ม ไอ้ประสาท!

"ว่า.."ผมตอบคนปลายสายอย่างงัวเงีย เมื่อคืนหนักไปหน่อยเเฮะ

"มึงครับ..นี่มันกี่โมงล่ะ วันนี้รับน้องนะครับสัส" มันตอบกลับเสียงหงุดหงิด

"เออ..รอกูหน้า ม. ล่ะกัน" ผมตอบมันอย่างชิวๆก่อนจะลุกไปอาบน้ำเเต่งตัว

หน้า ม.xxxx

"รอนานมั้ยจ้ะที่รัก"ผมถามคนที่กำลังยืนก้มหน้าเขี่ยจอเล็กไปมา

"นานเท่าไรเมียก็รอจ้ะ"มันสบัดผมขึ้นตอบผม เเหม! อย่างหล่อไอ้สัส

"หรอจ้ะ"ผมทำตายิบยับใส่มัน

"เหอะคุณชาย ไม่มารับน้องปีหน้าล่ะค้าบ" เเหน่ะ ยังทำหน้ามึนอีกไอ้ห่า

"กูมานี่ก็บุญกบาลมึงเเล้วม่ะ"ผมเอ่ยตอบพลางมะเหงกกบาลมันสักทีสองที

ผมกะมันก็กัดกันตลอดเเหล่ะครับเเต่ก็ไม่เคยทะเลาะกันซักที มันจะตัวอวบๆ ขาว ตี๋ เตี้ยกว่าผมอยู่ 5 เซน ผม 185 หนัก 75 สาวกำลังกรี๊ดเลย ตอนนี้ผมกะมันก็เดินมาเข้าในโรงยิมเเล้วล่ะครับ ผมใช้สถานที่นี้เป็นที่รับน้อง เพราะว่ามันกว้างดีเเล้วก็มีสเเตนด้วย

"ถ้าอยากกลับบ้านกันเร็วๆ ก็ช่วยกันเงียบหน่อย!" ใครจะไปรู้ครับว่าหน้าตี๋ๆอย่างไอ้ตั้มจะว๊ากได้เท่ห์บาดใจสาวขนาดนี้

"ขออนุญาตค่ะ" เหอะ มีเรื่องสนุกๆทำเเล้วสิ จู่ๆเเม่สาวน้อยก็มารับน้องวันเเรกสายซะล่ะ

"พี่นัดกี่โมงครับ!"ป่าวนะครับ ผมป่าวดุ เเค่ถามเสียงเข้มเฉยๆ ก็ตอนนี้มัน 07.04 นาทีเเล้วนิครับ

"เจ็ดโมงค่ะ" น้องเขาตอบอย่างกล้าๆกลัวๆ

"ชื่ออะไร"ผมถามเสียงเรียบ เเต่ตาจ้องเป็นมัน

"เนยค่ะ"น้องเค้าใส่เเว่นด้วยครับผมพึ่งสังเกต ก็เอาเเต่ก้มหน้าเหอะน่ารำคาญ

"ขึ้นสเเตนไป!"ผมเเกล้งคนตัวเล็ก 55

ตอนนี้บนสแตนเต็มไปด้วยเสียงซุบซิบ เผลอไม่ได้ไอ้เด็กพวกนี้ เผลอทีเป็นซุบซิบตลอด ก็คงจะเป็นเพราะน้องเนยอ่ะเเหละครับ คนอะไร๊อกใหญ่เป็นบ้า เเถมยังตัวเล็กผิวขาวน่าเจี๊ยะอีก นี่ถ้าไม่ติดว่าน่าเย...นะ พี่จะด่าให้เละ

"เงียบ! อยากกลับบ้านดึกรึไง"กุเกลียดตัวเองตอนว๊ากจังเลย จริงๆผมน่ารักนะครับ อิอิ

"เอาล่ะครับน้องๆต่อไปนี้พี่จะให้น้องได้เจอกับพี่รหัส เเต่! มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก"ผมป๊าวว ไอ้ตั้มมันเป็นคนคิด