8
ปีที่แล้ว
เด็กหญิงร้องไห้งอแงไม่ยอมปล่อยมือจากเขาเพราะไม่อยากให้เขาทิ้งเธอไป ไม่ว่าจะบอกเด็กน้อยด้วยเหตุผลอันใดเธอก็ยังงอแงไม่เลิก
“
อย่าไปเลยนะ น้องมิ้นคิดถึง ทำไมต้องทิ้งมิ้นไปด้วย ฮือๆๆๆ
”
“
พี่ไม่ได้ทิ้งเรานะตัวเล็ก พี่ไปเรียนแป๊บเดียว เดี๋ยวก็กลับมาหาเราเหมือนเดิม
”
“
ไม่เอา มิ้นไม่ให้ไป น้องมิ้นอยากอยู่กับพี่ธีร์ทุกวัน ทุกเวลา ทุกนาที
”
“
เฮ้อ... แล้วไม่สงสารพี่หรอไงฮะ พี่ธีร์ไม่อยากโง่นะ พี่ธีร์อยากเก่งๆ อยากเรียนสูงๆ จะได้ดูแลน้องมิ้นได้ไงครับ
”
“
ถ้าอย่างนั้นสัญญากับน้องมิ้นก่อนสิ
”
“
สัญญาอะไรอีกฮะ ตัวเล็ก
”
“
พี่ธีร์ไปเรียนกลับมา...ต้องแต่งงานกับเค้านะ และเราก็จะอยู่ด้วยกันตลอดไป
”
เพราะคำสัญญาที่ต่างจุดประสงค์
เขาเพียงต้องการให้เธอยอมปล่อยเขาไปเรียนแต่โดยดี
แต่เธอต้องการเขาสุดหัวใจ
เขารักและเอ็นดูเธอดั่งน้องสาวแท้ๆ
แต่เธอไม่ต้องการให้เขาเป็นแค่พี่ชาย ทุกนาทีชีวิตของเธอต้องมีเขาอยู่เคียงข้าง
เมื่อเขากลับมา
คำสัญญาจึงถูกทวงถาม
แต่เขากลับเลือกผู้หญิงที่ดีที่สุดไว้แล้ว สำหรับคู่ชีวิต
เธอจึงต้องทำทุกทางเพื่อให้ได้เขามาครอบครอง
ยอมแม้กระทั่งให้เขาตราหน้าว่าเป็น
“
ผู้หญิงหน้าด้าน ไร้ยางอาย!
”
แต่สุดท้ายเธอก็ได้เพียงแค่
“
ร่างกาย
”
เธอเจ็บปวด เธอทรมาน มันน่าจะมากพอ
แต่ความเข้าใจผิดยิ่งตอกย้ำให้เธอบอบช้ำทั้งกายใจ
เขาคิดว่าเธอตั้งใจทำร้ายคนรักของเขาจนกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา
เขาลงทัณฑ์เธออย่างไร้ความปราณี
พี่ชายที่แสนดีของเธอเมื่อแปดปีที่แล้ว ความรักความผูกพันที่เคยมีต่อกัน
สุดท้ายมันคงเหลือไว้เพียงความทรงจำ ที่เก็บไว้หล่อเลี้ยงลมหายใจของเธอกับลูกน้อยเท่านั้น ......
Guest
