love at first sight

ตอนที่ 1

" ข้าวฟ่าง ตื่นได้แล้วลูก!! จะสายแล้วนะ " งือออๆ ไม่ชอบเลยที่จะไปโรงเรียนแต่ทำไงได้เรื่องเรียนนี้สำคัญนะ วันนี้เป็นวันเปิดภาคเรียนของฉัน. ฉันชื่อข้าวฟ่าง ตอนนี้อายุก็17แล้วอยู่ม.6แล้วด้วย เบื่อจังไปโรงเรียนฉันไม่ค่อยจะชอบเพื่อนๆสักเท่าไร พวกผู้ชายนี้ตัวดีเลยละ คุยกันเสียงดังจริงๆ ไม่รู้จะคุยอะไรกันนักหนา เมื่อกี้เสียงแม่มาปลุกฉัน อะไรกันเนี่ยย มันพึ่งจะ6โมงครึ่งเองแม่จะรีบไปไหนเนี่ย  บังเอิญว่าฉันเป็นเด็กต่างจังหวัดอ่านะ ไม่ใช่เด็กกทม. เลยไม่ต้องตื่นเช้าไรมาก

" ค่ะแม่ ตื่นแล้วๆ "

ฉันใช่เวลาอาบน้ำไม่ถึง20นาทีก็เสร็จ ตอนนี้ก็กำลังจะไปโรงเรียนแล้ว

ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง

" ข้าวฟ่างๆทางนี้ " พรเพื่อนของฉันเรียกเมื่อเธอเห็นฉันเดินเข้ามาในโรงเรียน

" โอ๊ยย คิดถึงแกจังเลยยย " ฉันวิ่งเข้าไปสวมกอดเธอพร้อมกับบอกคิดถึง

" ฉันก็คิดถึงแกเหมือนกัน นี้ๆฉันมีไรจะเม้าท์ให้แกฟังด้วย มานั่งนี้ๆ"

" มีเรื่องอะไรแต่เช้าไหนว่ามาสิ "

" ก็มีพี่ฝึกภาษาอัฃกฤษคนใหม่มาเว้ยแก คือแบบหล่อออมากก "

" แหมมม บ้าผู้ชายอีกแล้วเพื่อนฉัน "

" ที่สำคัญนะแกฉันไปสืบมาด้วยว่าพี่เค้าสอนห้องเราด้วยเว้ย ฉันต้องเป็นลมแน่ๆเลยแก "

พรทำท่าสดีดสดิ้นเห็นแล้วก็รู้สึกมั่นไส้แทน ก็อีแค่นักศึกษาฝึกสอนจะอะไรกันหนักหนา

วันนี้หลังจากกิจกรรมหน้าเสาธงเสร็จครูก็มาแนะนำพี่ที่ฝึกสอนฉันมองไม่เห็นหน้าพี่เค้าหรอกนะเพราะฉันสายตาสั้น แต่เพื่อนๆฉันนี้สิกรี๊ดดดดกันใหญ่สงสัยจะหล่อมากๆแน่เลย

ตอนนี้ฉันก็มานั่งอยู่ที่ห้องเรียนเพื่อเริ่มเรียนคาบแรกกัน เพื่อนๆตั้งให้ฉันเป็นหัวหน้าห้องด้วยแหละ เหนื่อยแน่ๆงานนี้

คาบที่4

ครูประจำชั้นเรียกฉันเข้าไปพบเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับเพื่อนๆในห้องฉันว่าแต่ละคนเป็นไงบ้าง  แล้วก็ให้หนังสืออะไรเยอะแยะมาให้ฉันไม่รู้เพื่อที่จะเอาไปให้เพื่อนๆได้อ่าน เพราะคาบ8ครูไม่อยู่แล้วนี้ฉันจะยกไปไหวไม่ละคะครู  รู้งี้หน้าเอายัยพรมาด้วย

ระหว่างเดินไปตึกเรียนฉันก็เห็นพี่ฝึกสอนคนหนึ่งสงสัยจะเป็นคนที่ยัยพรกรี๊ดแน่ๆเลย  หน้าตาดีเหมือนกันนะเนี่ย555 แต่ดูเหมือนเค้าจะสับสนอะไรสักอย่าง หรือว่าจะมองหาห้องเรียนกันนะ

ในขณะที่ฉันกำลังเดินอยู่นั้น ก็เหมือนจะสะดุดอะไรสักอย่างทำให้ฉันที่เดินถือกองหนังสือที่หนักๆอยู่เกิดล้มขึ้นมา หนังสือก็กระจัดกระจายไม่คนละที่

พี่เค้าที่เห็นอย่างงั้นจึงเดินเข้ามาช่วยฉันเก็บหนังสือ  แล้วทำไมต้องมาล้มใกล้พี่เค้าด้วยเนี่ยน่าอายชะมัดเลยงืออๆ

พี่เค้าช่วยเก็บหนังสือเสร็จก็ส่งมาให้ฉัน ฉันจีงบอกขอบคุณเค้าไป

" ขอบคุณมากนะคะ :) "

" ไม่เป็นไรครับ "

ฉันก็กำลังจะเดินกลับไปที่ห้องเรียนแต่พีาเค้าก็ทักฉันขึ้นมาก่อน

" เออน้องครับ "

" มีไรค่ะ "

" น้องอยู่ม.อะไรหรอครับ "

" ม.6ค่ะ "

" อยู่ห้องไหนหรอครับ "

" ห้อง5ค่ะ "

" แล้วคาบนี้เรียนอะไรหรอครับ "

" ภาษาอังกฤษค่ะ "

" อ่อ พอดีพี่มาสอนห้อง6/5 อ่าครับ ห้องอยู่ไหนหรอครับพี่หาไม่เจอเลย แหะๆ "

พี่เค้าพูดขึ้นมาก่อนจะหัวเราะแหะๆ แล้วทำท่าเกาคอ ผู้ชายอะไรทำไมน่ารักอย่างงี้นะ  คุยกันตั้ฃนานนึกว่าจะอะไร ที่แท้หาห้องไม่เจอนี้เอง ฉันเลยบอกให้เค้าตามมา

" งั้นพี่ตามหนูมาเลยค่ะ หนูกำลังจะกลับห้องพอดี  "

.

.

.

.

งือออๆเป็นไงบ้างรู้ค่ะว่าไม่สนุกและไม่มีคนอ่าน

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของไรท์จริงๆ ขอแต่งเป็นเรื่องสั้นละกัน

เดี๋ยวค่อยมาต่อใหม่

ม.6แล้วงานเยอะมากไหนจะต้องอ่านหนังสืออีก

ขอดองไว้ก่อนนะคะ5555