The soul is a dear my friend เพื่อนผีสุดที่ รัก..

แฟนตาซี

The soul is  a dear  my friend  เพื่อนผีสุดที่ รัก..

The soul is a dear my friend เพื่อนผีสุดที่ รัก..

kaowjee

แฟนตาซี

9
ตอน
834
เข้าชม
9
ถูกใจ
2
ความคิดเห็น
2
เพิ่มลงคลัง

หลังเลิกเรียนเป็นช่วงที่บรรดานักเรียนทั้งหลายต่างมีชีวิตชีวาที่สุดในรอบวัน นักเรียนส่วนใหญ่นั้นค่อยๆเดินเรียงแถวเพื่อกลับบ้าน

นนท์

ยื่นถอดหายใจอยู่ทีหน้าป้ายเวรตรวจตึกของวันนี้

อีกแล้วหรอ....

เขาพูดรำพึงรำพันกับตัวเอง ก่อนที่จะเดินไปหยิบหนังสือตรวจอาคารเรียนออกมาเพื่อเตรียมบันทึกผลของการทำงาน

ไม่ไหวจริงๆเลย เหนื่อยเปล่าๆ

นนท์คิดก่อนจะค้นกระเป๋าหนังสือของตนเองเพื่อหาปากกา

อ้าว....ยังไม่กลับอีกหรือ?

เสียงแหลมๆ ฟังแล้วปวดหัวก็ดังเข้ามาใกล้ๆกับที่นั่งของเขา  เขามองมาที่ต้นเสียงก่อนจะยิ้มแบบเจ้าเล่ห์ออกมา  เจ้าของเสียงนั้นคือ

บัว

เพื่อนต่างห้องของเขา ซึ่งก็เป็นหนึ่งในคณะกรรมการสภานักเรียนเหมือนกัน  บัวมาพร้อมกับกล่องกระดาษซึ่งบรรจุแฟ้มงานต่างๆของสภานักเรียน ที่พึ่งเอาไปให้ท่านผอ.ดูผลงานมาเมื่อสักครู่นี้

ผอ.ว่าไงบ้างละ

นนท์ถาม เหมือนจะเป็นห่วง แต่ว่าใครจะรู้ว่าเขาคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่

ก็ดี  เหลือเพียงเพิ่มรูปงานล่าสุดนี้เข้าไปและจัดให้มันสวยๆก็พอแล้วละ

บัวค่อยๆจัดเอาแฟ้มออกมาวางตามชั้นซึ่งแน่นไปด้วยแฟ้มผลงานของคณะกรรมการรุ่นที่ผ่านมา

นี่บัว... วันนี้ผมมีธุระต้องรีบกลับ วานช่วยตรวจตึกให้หน่อยสิ?

เมื่อบัวฟังอย่างนั้น  ก็ทำเหมือนหูทวนลมไป

เรื่องอะไรที่ตูต้องช่วยละ

เจ้าหล่อนคิด

น่าช่วยหน่อยนะ...ครั้งเดี่ยวเอง

ครั้งเดียวหรอ

บัวกัดฟันพูดแล้วทำหน้าเครียดแค้นมาให้เขา พร้อมกับยัดแฟ้มเข้าชั้นอย่างรุนแรง

ครั้งก่อนละ และอีก 100 ก่อนหน้านั้นละอีก 200 กว่าครั้งก่อนก่อนละมันหมายความว่ายังไง

ก็เธอเป็นหัวหน้า...โครงการนี้เองไม่ใช่หรอ ดังนั้นเธอต้องรับผิดชอบสิ

นนท์พูดพร้อมทำหน้าทะเล้น ยิ่งยั่วอารมณ์โมโหของบัวได้ดีที่เดียว

แล้วไม่ทราบว่าใครเป็นคนวางแผนเรื่องนี้ละค่ะคุณชายขา?

เอาน่าๆ ช่วยหน่อยนะ เดี๋ยวน้องเค้าจะคอยนาน ฉันไม่ชอบให้น้องๆมารอคอยคนหล่ออย่างฉันนะมันไม่ดี

นนท์พูดขึ้น บัวได้แต่ยิ้มก่อนจะหันมาจัดแฟ้มสุดท้ายเข้าชั้นอย่างเรียบร้อย

ก็ได้......ไปเถอะเดี๋ยวดูให้ก็แล้วกันนะ

บัวหันกลับมาแต่ก็ไม่พบนนท์ ซึ่งเจ้าตัวนั้นแอบหนีออกไปโดนทิ้งงานให้เธอทำตามเคย

พวกผู้ชายนี้มันเหมือนกันหมดเลยหรือไง

เธอบ่นก่อนที่จะเดินไปหยิบป้ายชื่อของตนเอง และเอากระดาษตรวจเช็คตึกมาเข้าแฟ้มใหม่ก่อนจะเดินออกจากห้องสภานักเรียนไป

วันรุ่งขึ้น ส้ม สาวน้อยม.ต้นผมยาวฟู กับเพื่อนน่ารักๆกับเธออีก 3 คนเดินขึ้นมายังชั้นบนสุดห้องที่ 1 ของอาคารวิทยาศาสตร์  ในมือของสาวเจ้านั้นมีกล่องของขวัญจากรุ่นพี่ที่แอบคบหากันอย่างสนิทสนม

แหมๆ ยิ้มไม่หยุบเลยนะส้มจ๋า อยากรู้จริงๆเลยว่าในกล่องนั้นมันมีอะไรอยู่บ้างนะ

เกมส์กล่าวขึ้น ส้ม แอบยิ้มหวาน ก่อนจะเดินเข้ามายังหน้าประตูห้องเรียน ซึ่งยังมีแสงสว่างออกจากห้องนั้นพร้อมกับเสียงพัดลมอันเก่าแก่ พัดทีเหมือนจะพักลงมาจากเพดาน

เอ... พวกสภานักเรียนไม่ได้มาตรวจตึกหรือไงทำไมห้องนี้ยังเปิดไฟอยู่เลยละ

ฟ้า เพื่อนอีกคนหนึ่งของส้มกล่าวขึ้น

ก็อาจจะมาเตรียมซื้อของให้ส้มละมั้งถึงไม่ยอมมาทำการทำงาน อิอิ

เกมส์พูดแล้วเอาตัวเองมากระแทรกตัวเพื่อนของเธอเบาๆ ทั้ง 3 จึงเปิดประตูเข้ามายังห้อง 1241 กลิ่นคาวคละคลุ้มเข้าจมูกของพวกเธอ  หน้าต่างทุกบานปิดมีเพียงหลอดไฟเพียงหลอดเดี่ยวกลางห้องนั้นซึ่งมันก็กระพริบถี่ๆ พัดลมบนเพดาพัดไปอย่างช้าๆ เสียงเอียดอ๊าด ของมันพร้อมกับเลือดสีแดงเข้มที่ค่อยๆหยดลงบนกระดาษ

A4

ที่กระจัดกระจายไปทั่วห้อง โต๊ะเก้าอี้ล้มเกลื่อนห้อง มีร่างหนึ่งในชุดนักเรียน อาบไปด้วยเลือด ตามเนื้อตัวก็เต็มไปด้วยบาดแผลรอบกายนั้นก็เต็มไปด้วยเลือดอยู่กลางห้อง และร่างนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่น บัว หญิงสาวที่มาตรวจอาคารเรียนเมื่อวานนี้นั้นเอง

แสดงเพิ่มเติม

รีวิว (0)

เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว