คำเตือน เรื่องนี้เป็นนิยาย สยองขวัญแฟนตาซี
สิ่งที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ เป็นสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้ภายในหน้าเดียว ดังนั้นผมจะไม่ขอให้คุณอ่านของเรื่องของผมทุกหน้า เพราะผมไม่รู้จะเกลี่ยกล่อมคุณยังไงดี แล้วไม่ต้องกลัวนะเวลาอ่านเรื่องของผม เพราะผมจะอยู่กับคุณตลอดเรื่อง คุณไม่ได้อยู่คนเดียว แต่ขอเตือนหนึ่งอย่างเรื่องของผม
20+
เอาล่ะนอกเรื่องมาเยอะ ผมขอเล่าเลยแล้วกัน ผมชื่อ ซีโน่ ย้อนกลับไปเมื่อ
7
ปีก่อน ผมเป็นนักเรียนชั้นม.
6
โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง คุณลองนึกภาพเด็กหัวเกรียนๆทรงผมรองทรงสูง ตาโตๆ ผิวขาว ตัวผอมสูง ใส่แว่นตา นั่นแหละตัวผมตอนนั้น วันนั้นเป็นวันเปิดเทอมวันแรกผมจำได้ดีเลยแหละ หลังจากเลิกเรียนเสร็จผมก็ขี่มอเตอร์ไซค์กลับบ้าน ระหว่างที่ผมกำลังกินลมชมวิวในการเดินทางกลับบ้านนั้น จู่ๆมีแมวสีดำตัวใหญ่วิ่งตัดหน้า
มอเตอร์ไซค์
ของผม ทำให้ผมเสียหลักหักเลี้ยวรถไปชนต้นไม้ ณ ตอนนั้นสติผมแทบจะไม่มี ผมคิดว่านี้คือความฝัน ร่างกายผมหนักอึ้งไปหมดไม่สามารถขยับตัวได้เลย ร่างกายมันชาไปหมด ไม่รู้สึกเจ็บอะไรเลย ผมพยายามลืมตามองสิ่งที่เกิดขึ้นเพื่อยืนยันกับตัวเองว่านี่เรื่องจริงใช่ไหม นี่ไม่ใช่ฝันใช่ไหม ขณะที่เปลือกตาผมค่อยๆเปิดนั้น ผมเห็นมือมือหนึ่งยื่นมาที่ผม มือที่กำยำใหญ่มาก เหมือนเขาต้องการจะช่วยเหลือผม ผมค่อยๆยื่นมือของผมจับมือเขาอย่างไร้เรี่ยวแรง คุณเชื่อไหมว่าเกิดอะไรขึ้น มือของเขาเย็นมาก ผมพยายามจะมองหน้าเขาแต่ผมมองไม่เห็น พยายามเพ่งตามองเท่าใดยิ่งพร่ามัว ตอนที่เขาจับมือผมนั้นผมรู้สึกได้ว่ามือของเขาสั่นเทา เอ๊ะ
!!
ผมคิดว่าผมได้ยินเสียงเขาร้องไห้นะและบ่น
พึมพําเป็นภาษาที่ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนมันไม่น่าใช่ภาษาบนโลกนี่ด้วย ว่าแต่
เขาร้องไห้ทำไม ขณะที่ผมมึนงงนั้นกับเรื่องชายปริศนาคนนั้นเริ่มรู้สึกว่าเขาค่อยๆพยุงตัวผมให้ลุกขึ้น เห้ย
!!
มันไม่ใช่นิ เขากำลังลากผมไปไหนสักแห่ง ผมพยายามดิ้นเพื่อหลุด พยายามส่งเสียงร้องให้ช่วย แต่ไม่เป็นผลอะไรเลยผมทำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ ยิ่งดิ้นยิ่งหมดแรงแล้วสติของผมก็ค่อยเลือนลาง
Guest
