ความรักไม่จำเป็นต้องเลือกสถานที่ ไม่ว่าที่ใดความรักก็เกิดขึ้นได้เสมอ เช่นเดียวกับ เชิงดาวและคฑาเมฆ ที่ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดห่างไกลกันแค่ไหน เขาและเธอ ไม่อาจจะหนีชะตาความรักที่ถูกขีดกำหนดไว้แล้ว ชะตาความรักของเขาและเธอจะเป็นเช่นไรติดตามได้ใน
รักนี้......ไม่มีโลเคชั่น

“
นี่ ๆๆๆ พวกเธอรู้หรือเปล่าว่า ยัยเชิงดาว เค้าเป็นเด็กเสี่ย น่ะแก
”
เสียงกลุ่มเพื่อนนักเรียนในห้องพูดดังซุบซิบขึ้น
เป็นจังหวะที่เชิงดาวเดินผ่านมาได้ยินพอดี แต่เธอก็กลั้นน้ำตาไว้
“
เฮ้ยแก นั่นมันดาว เด็กปี
1
ที่เค้าบอกกันว่าเป็นเด็กเสี่ยใช่ไหมแก หน้าตาก็สวยน่ะ ทำไมถึงทำตัวแย่จัง
”
กลุ่มเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยของเชิงดาวทักขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ทุกคนที่อยู่บริเวณใกล้เคียงต่างจ้องมาทางเชิงดาวเป็นสายตาเดียวกัน ทำให้เชิงดาวเก็บความรู้สึกไม่ได้อีกต่อไป จำเป็นต้องวิ่งออกไปพร้อมน้ำตาที่ตอนนี้ไหลมาไม่มีทีท่าว่าจะหยุดได้ง่ายๆอย่างแน่นอน เธอหยุดนั่งใต้ต้นไม้ร่มเงาหลังมหาวิทยาลัย เป็นจุดที่ไม่ค่อยมีนักศึกษาสัญจรสักเท่าไร และเหมาะแก่การระบายความอัดอั้นในใจที่มีในตอนนี้อย่างมาก เชิงดาวนั่งกุมเข่าร้องไห้อย่างหนัก แต่ก็ต้องชะงักและเงยขึ้นตามเสียงทักของชายหนุ่ม
“
อ่ะ ฉันให้ยืม ใช้เสร็จก็ทิ้งน่ะ ฉันไม่ชอบของใช้แล้ว
”
คฑาเมฆ ยื่นผ้าเช็ดหน้าให้เชิงดาว แต่หน้าตากับอัปกิริยาช่างแตกต่างกันสิ้นเชิง
“
เก็บของนายไว้เถอะ ไอ้หัวปลาทู
”
เมื่อพูดเสร็จหญิงสาวก็หยิบผ้าเช็ดหน้าเขวี้ยงใส่หน้าอกของชายหนุ่ม พลันวิ่งออกไปทันที
#######################################
จะพยายามมาลงให้เรื่อยๆน่ะค่ะ ผิดพลาดประการใดขออภัยด้วย
ฝากติดตามเรื่องแรกด้วยน่ะค่ะ

ขอบคุณค่ะ