รวมเรื่องสั้นเรื่อยเปื่อย...ของวันนึกครึ้มอยากเขียน

มนุษย์มีจินตนาการมากมายไม่รู้จบ

บ้างวันก็จินตนาการเรื่องเป็นการเป็นงาน

บางวันก็เป็นเรื่องเรื่อยเปื่อย

ปล่อยผ่านได้บาง ต่อเติมได้บาง

หลากแนว หลายอารมณ์คละ ๆ กันไป

จินตนาการบางอย่างหากมีอิธิพลมาก ๆ จนทนไม่ไหวละก็...

ก็ต้องหาทางระบายด้วยวิธีการบางอย่าง

นั่นคือการเขียน...

แต่น่าเสียดายที่จินตนาการเหล่านี้มักผ่านมาไวไปไว

จนเขียนออกมาได้เพียงเรื่องสั้น ๆ เท่านั้น...

------------------------------

คุณคนนำทาง

:

วันซวยอะไรของฉันเนี่ย ถึงได้โดนเพื่อน ๆ หลอกพาเข้าบ้านผีสิงในสวนสนุก แล้วปล่อยให้หาทางออกเอง ฉันน่ะกลัวผีมากนะโว้ย ผีปลอม ผีจริงก็กลัว ถ้าหัวใจวายตายจะไปหลอกยัยพวกนั้นกลุ่มแรกเลย แต่ในความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีอยู่ เมื่อฉันพบชายหนุ่มคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะรู้กลไกในบ้านผีสิงแห่งนี้แทบทุซอกทุกมุมจนน่าประหลาด ไม่รู้ล่ะ ยังไงขอติดสอยห้อยตามออกไปด้วยนะคะ

Strong heart

:

เขาลืมตาตื่นท่ามกลางความมืดมิดสุดลูกหูลูกตา กระทั่งสมองยังจำเรื่องราวก่อนหน้าไม่ได้ จนมีเด็กชายคนหนึ่งปรากฏกายขึ้นเบื้องหน้า ร้องเตือนให้เขาวิ่งหนีเจ้าสัตว์ประหลาด หากพวกเขาถูกมันจับได้ละก็ จะไม่ได้ออกจากสถานที่อันไร้แสงสว่างแห่งนี้ไปชั่วชีวิต....

พี่ยักษ์หน้ายิ้ม

:

ข้างเตียงผมมียักษ์ ยักษ์ที่ชอบปั้นหน้ายิ้มหลอกลวงผู้คน....

ค่ำคืนนั้นเราพบกันท่ามกลางแสงว่าง...ใต้เสาไฟฟ้า

:

“สนใจซื้อผมไหม”

ห้าร้อยเหรอ พอไหวอยู่ “ทำได้ทุกอย่างไหม”

เขาพยักหน้าก่อนก้มลงอีกครั้ง “ทุกอย่างที่คุณสั่ง”

เพียงเท่านั้นผมก็กระตุกยิ้มด้วยความพอใจ “ตกลง ตามฉันมาสิ”